Je Kunt Zo Veel Meer Dan Je Denkt

Hoe onmogelijk iets ook lijkt.

 

Vanuit deze gedachtegang heb ik Choicepoint opgericht, het trainingsinstituut voor young professionals en jongeren met en zonder fysieke beperking.

Albert Einstein zei ooit eens dat tijd niet is wat het lijkt. Het stroomt niet alleen in één richting. De toekomst bestaat tegelijkertijd met het verleden, in hetzelfde moment.

Stephen Hawking ging nog een stapje verder en zegt dat kwantummechanica niet één definitief resultaat voor een observatie voorspelt. We weten niet exact wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar het voorspelt eerder een aantal verschillende toekomsten en het vertelt ons hoe waarschijnlijk elke toekomst is.

Op school leer je dat tijd in twee richtingen stroomt, namelijk vooruit en achteruit, ofwel de toekomst en het verleden. Maar de hedendaagse wetenschap laat zien dat tijd niet alleen in deze twee richtingen stroomt, maar in drie richtingen. Er is een andere manier dan naar de toekomst of het verleden waarop tijd stroomt. En die derde manier is iets wat we verticale tijd (of vertical time) noemen. Verticale tijd suggereert dat op elk moment in de tijd meerdere gebeurtenissen plaatsvinden op hetzelfde moment. Het geheim is dat ze al reeds zijn gecreëerd.

Vaak zeggen trainers, coaches, movational speakers, managers of vrienden dat je jouw eigen realiteit creëert. Kwantummechanica zegt nu dat dit best zou kunnen kloppen. Maar het zou wellicht nog nauwkeuriger zijn om te zeggen dat in plaats van dat je jouw eigen realiteit creëert, de realiteit al gecreëerd is. We kiezen welke van de reeds gecreëerde mogelijkheden we in ons leven toelaten.

Voor elke situatie van persoonlijke uitdaging (als je gediagnosticeerd bent met een mogelijk levensgevaarlijke conditie) zijn er andere mogelijkheden waarin dit simpelweg niet bestaat. Op wereldniveau, zoals bijvoorbeeld een wereldoorlog, zijn er andere mogelijkheden waarin dit nooit heeft plaatsgevonden. De vraag is: Hoe komen we van de ene naar de andere?

Deze ideeën worden parallelle mogelijkheden (of parallel possibilities) genoemd. Ze werden voor het eerst gesuggereerd in 1957 door dr. Hugh Everett III op de Princeton University in Engeland. Dr. Hugh Ebbert zegt: Niet alleen zijn er meerdere mogelijkheden, maar van tijd tot tijd komen we op een moment war we van de ene mogelijkheid naar de andere kunnen springen. Hij noemde dit Choicepoints.

We kunnen onze dag beginnen in het bereik van één mogelijkheid. En door de keuzes die we maken, door de technologie die binnen in ons leeft – zowel indicidueel als collectief – kunnen we samenkomen en een zone creëren waarin we naar andere mogelijkheden kunnen springen. Ook al lijkt het alsof we een levensbedreigende conditie hebben, het betekent niet dat we die conditie hoeven te dragen naar zijn volledigheid.