Ren voor je Leven!

Tienduizenden mensen staan te schreeuwen en te joelen. Elke meter die aan je voorbijgaat voel je zowel de enorme spanning door je lijf heen trekken. Vandaag is het zover, vandaag is de dag van de waarheid.

Ik heb het over het rennen van een marathon. Een droom die ik maar bleef dromen sinds de terugkomt van mijn voettocht naar Santiago. Gek eigenlijk, want ik zou rationeel geen enkele reden moeten hebben om deze droom te dromen. Als er iets is waar ik namelijk geen behoefte aan heb, dan is het wel hardlopen. Ik heb mezelf al beloofd dat ik nooit meer voor een trein zou rennen, en eerlijkheidshalve moet ik dan ook zeggen dat ik met een goede time-management ook niet meer heb hoeven rennen voor een trein. Maar dit is anders.

De locatie: New York.

De datum: 4 november 2012

De afstand: 42,195 kilometer

 

 

Je leest het goed. Dit is mijn volgende doel: het rennen van de New York marathon van 2012. Vanaf vandaag geteld is dat precies 171 dagen tot aan het uur U.

‘Waarom?’ is waarschijnlijk de eerste vraag die je me zou stellen, nadat je wellicht beseft dat je alleen al van de gedachte om meer dan veertig kilometer te hollen moe wordt. Als je dan toch een hekel hebt aan hardlopen, waarom zou je jezelf dan kwellen met het rennen van een marathon? Een hele goede vraag.

Wanneer je een droom of wens hebt om iets te hebben, doen of zijn, dan is één van de eerste vragen die je jezelf zou moeten stellen, de vraag waarom je juist dat wilt hebben, doen of zijn. Het antwoord is grotendeels bepalend of je aan het avontuur begint, of je doorzet en of je je gewenste resultaat behaalt.

Intrinsieke motivatie
De reden waarom je iets doet, in de psychologie ook wel intrinsieke motivatie genoemd, is de drijvende kracht achter elk doel dat je jezelf stelt. Het is je geheugensteuntje op die momenten waarop het werken naar je doel zwaar wordt, waarin je overweegt om te stoppen, omdat de pijn van het ‘nu’ groter is dan het plezier van het ‘straks’. Het is je intrinsieke motivatie die je laat zien hoe graag je het wilt, hoeveel je ervoor over hebt en hoeveel je bereid bent om werkelijk tot het gaatje te gaan om te krijgen wat je wilt.

Veel doelen die gesteld worden zijn helaas extrinsiek. Extrinsieke doelen zijn doelen die buiten jezelf geplaatst zijn, Het beste voorbeeld hiervan is geld. Geld kan een motivatie zijn om te starten met de weg naar een doel, maar kan al gauw onvoldoende motivatie genereren om door te gaan. De pijn (bijvoorbeeld fysiek, mentaal, emotioneel) is de beloning dan niet meer waard.

Mijn intrinsieke motivatie begon pas echt te groeien toen ik begin dit jaar hoorde dat ik als negende op de wachtlijst stond voor een dubbele transplantatie. Mijn behandelend arts in het LUMC ziekenhuis gaf me, na verschillende onderzoeken te hebben gehad, de laatste stand van zaken in het afrondende eindgesprek. De vooruitzichten waren, en zijn, dat ik rond de zomer van 2013 zowel een nieuwe nier als pancreas zal krijgen. Iets wat mijn leven voorgoed zal veranderen. Een hele spannende, maar ook beangstigende gedachte.

Omdat er flink wat risico’s aan de toch al gauw zes tot acht uur durende operatie kunnen zitten, bedacht ik, dat het geen overbodige luxe zou zijn om goed voor mijn lichaam te zorgen in aanloop naar dat grote moment. En omdat ik mezelf als geen ander ken, weet ik ook dat ik een flinke stok achter de deur moet hebben om over een lange periode gecommitteerd te blijven aan mijn gestelde doel. De sportschool zou geen uitkomst voor me bieden, aangezien ik van mijn totale lidmaatschapstijd minder dan de helft van de tijd daadwerkelijk ín de sportschool ben geweest. Ik was een sponsor in plaats van een activist. Geld was dus geen motivatie. Nee, ik moest een ander doel hebben om te zorgen dat ik in optimale conditie zou zijn voor het moment waarop ik de rest van mijn nieuwe leven zou beginnen.

Hoewel ik het idee om de marathon te lopen tot die tijd nooit echt goed onderzocht had, bleef de gedachte maar terugkomen. Overal waar ik keek, zo leek het, zag ik signalen van hardlopen, marathons, conditieverbetering en fysieke prestaties. Van mensen die er passievol over spraken tot reclameboodschappen die de kijker lieten weten dat ze moesten gaan voor hun marathondromen.

Met zoveel signalen kon ik mijn ogen er niet voor blijven sluiten en besloot ik te beginnen met het onderzoeken naar mogelijkheden om een marathon te lopen. De eerste vraag die in me opkwam was ‘Welke marathon wil ik dan lopen?’ Het antwoord kwam er direct achteraan: New York.

Eén van mijn rolmodellen heeft een aantal jaar geleden de New York Marathon gelopen, en hij vertelde mij dat dit een geweldige ervaring voor hem is geweest. Het parcours, de grote groep mederenners, maar bovenal het zeer enthousiaste publiek dat langs de kant de renners aanmoedigt zijn een bron van motivatie om een dergelijke prestatie te voltooien.

Uit ervaring weet ik dat New York een geweldige stad is, en de gedachte om de finish te halen in Manhattan doet al ontzettend veel met me.

De eerste stap
Nog voordat ik één stap kan zetten in dit spannende avontuur, moet ik een hoop voorwerk doen. voor zover ik weet is er nog niemand geweest die als slechtziende nierpatiënt met Diabetes een volledige marathon heeft gelopen. om die reden heb ik de afgelopen maanden dan ook veel onderzoek gedaan en overleg met specialisten gehad om te zien wat de mogelijkheden zijn. inmiddels heb ik een akkoord van mijn eigen specialist, krijg ik ondersteuning van een sportarts die al meer dan 100 marathons heeft gelopen en zelf ook diabetes heeft, een meervoudig triatlon atleet en mijn goede vriend en orthomoleculair sportcoach Jorgen Welsink. Samen met dit team van experts bereid ik me voor om mijn wens om te zetten in werkelijkheid.

De marathon lopen is zeker niet alleen een wilde droom, maar vooral een aanloop naar een zelfs groter doel, één die werkelijk mijn leven voorgoed zal veranderen: transplantatie.

En omdat dit laatste doel mijn voornaamste focus heeft, doe ik het ook niet voor een snelle tijd of mooi verhaal (alhoewel dat natuurlijk mooi meegenomen is). Het gaat mij erom dat ik het komende jaar sterker wordt, mijn lijf conditioneer op een sterk herstel en me zo goed mogelijk voorbereid op de dag waarop ik het beslissende telefoontje krijg. Je zou kunnen zeggen dat het gaat om een kwestie van leven of dood.

Ik heb verschillende mensen gesproken die een transplantatie hebben ondergaan en bijna allemaal zeiden ze dat ze ontzettend veel baat hebben gehad bij een sportief en actief leven. Niet alleen bleek hun herstel sneller, maar reageerde hun lichaam beter op de nieuwe organen, en was er uiteindelijk minder medicatie nodig.

Ik heb dus een hele grote intrinsieke motivatie om deze marathon te lopen. maar tegelijkertijd ben ik me ook bewust van de positie die ik inneem. In mijn werk als trainer, inspirational speaker en coach begeleid ik mijn deelnemers, luisteraars en cliënten naar de mogelijkheid om hun leven op verschillende vlakken te verbeteren. Ik vind het erg nobel werk, omdat ik het voorrecht mag hebben om anderen te helpen.

Om deze reden heb ik besloten dat ik met mijn persoonlijke doel ook anderen kan helpen. Door voor het goede doel te lopen steun ik de research en behandeling waar anderen ontzettend veel baat bij kunnen hebben. ‘Welk doel is dat dan?’ zul je je misschien afvragen.

Aangezien de status van al mijn fysieke problemen zich herleidt naar één enkele oorzaak, te weten diabetes, heb ik besloten te rennen voor de Bas van de Goor Foundation. Zoals je wellicht weet is Bas een topsporter met diabetes en zet hij zich in voor de research, ontwikkeling en verbetering van behandelmethodes van diabetes.

Op deze manier sla ik de spreekwoordelijke twee vliegen in één klap: ik achtervolg mijn eigen droom de marathon uit te lopen én ik steun anderen door me in te zetten voor het goede doel.

En daar kan ik je hulp erg goed bij gebruiken.

Samen naar Succes
In totaal is mijn lat gelegd op €4.219,50. Omgerekend is dat 100 euro per kilometer. Nu heb ik uit ervaring het geloof en de overtuiging dat ik ook elke kilometer van de hele marathon zal uitlopen, maar zou het ook niet fantastisch zijn om voor elke kilometer een mooi bedrag op te halen om de onderzoeken naar het veranderen, vermijden en zelfs het genezen van Diabetes te stimuleren?

Zoals je misschien weet hou ik er zelf ook van om te onderzoeken wat ik te weten kan komen en kan doen om mijn gezondheid, mijn lichaam en mijn mind te verbeteren en versterken. En inmiddels heb ik achterhaald dat Diabetes type 2 te genezen valt, dat natuurlijke voeding de nummer één factor is voor een gezonder leven en dat er nu zelfs stemmen opgaan van specialisten die zeggen dat Diabetes type 1 in de nabije toekomst te genezen is! Goed nieuws dus!

Om deze onderzoeken te stimuleren en te versnellen hebben we geld nodig. En ook om deze reden loop ik de marathon, bij de Bas van der Goor Foundation.

Omdat ik niet van plan ben om een gewoonte te maken van het rennen van marathons, heb ik besloten om mijn sponsor-actie kracht bij te zetten door het volgende te doen:

Voor elk bedrag vanaf €100,- ontvang je een gratis en getekend exemplaar van mijn inspirerende boek ‘Geef Nooit Op’, ter waarde van €19,95.

Elke lezer van mijn boek heeft laten weten dat dit boek een impact heeft gehad en tot denken heeft aangezet. Dit boek inspireert je om naar je eigen leven te kijken, doelen te dromen die ineens haalbaar lijken en je het gevoel en de kracht geven dat je een gigantische interne krachtbron hebt die je kunt aanspreken.

Je krijgt mijn boek dus helemaal gratis thuisgestuurd, ook de verzendkosten zijn voor mijn rekening. Maar ik doe er nog een cadeau bij.

Binnenkort verschijnt mijn eBook Master Mindset op Amazon en zal ik het van mijn website afhalen. Inmiddels hebben honderden mensen dit eBook gedownload en ben ik blij en trots dat ik ze heb mogen inspireren en kunnen leren om een gelukkige, leuker en rijker leven te leven.

Master mindset leert je snel, specifiek en gemakkelijk wat een positieve mindset werkelijk inhoudt, hoe je de kracht van je positieve mindset kunt aanboren en gebruiken om je dromen te realiseren, nieuwe technieken hoe je meteen je positieve mindset kunt activeren, hoe je gelukkiger wordt, meer zelfvertrouwen krijgt, makkelijker geld, gezondheid en geweldige mensen naar je toe trekt, en nog veel meer!

Dit 45 pagina lange eBook verkoop ik op mijn websites voor €67, maar ik geef je dit er gratis bij als je mij wilt steunen met een donatie van €100 of meer.

En om het nog gemakkelijker en aantrekkelijker te maken kun je ook anderen vragen om het bedrag te verzamelen[1] of kun je bedrijven aansporen om een donatie te doen. Het doel is om zo veel mogelijk geld op te halen, en de wereld te laten zien dat grenzen slechts indicaties zijn van persoonlijke overtuiging van de wereld die we op subjectieve wijze zien.

Elke vezel in mijn lichaam laat me zonder meer weten dat het moment om de stap naar een gezonder leven nu is aangebroken. Mijn motivatie is nog nooit zo sterk geweest, de reden waarom ik dit wil doen nog nooit zo overtuigend, en het geloof in mezelf nog nooit zo groot. The right place, the right time, the right opportunity.

Het avontuur is begonnen, en ik hoop dat je met me mee wilt doen.

 

Op ons succes,

Robert

 

 

 

 

 


[1] Voor alle praktische details omtrent de actievoorwaarden en gratis zendingen van boeken, klik hier

Kaart van de Wereld

We kijken door onze ogen de wereld in. En wat zien we? Wel, de wereld natuurlijk. Maar het frappante is dat de wereld er voor jou anders uitziet dan dat het voor mij doet. Nee, ik doel niet op de conditie van mijn ogen – hoewel dat feitelijk ook een rol meespeelt. Wat ik bedoel is dat iedereen zijn of haar eigen kaart van de wereld heeft.

Lang geleden, toen Columbus nog geen voet aan Amerikaanse bodem had gezet, leefden er de natives van het land. Indianen. Aan de oevers van de zee konden zij uitkijken over de oceaan. De meesten deden dat dan ook wel, maar omdat zij niet iets raars aan de horizon verwachtten, zagen zij ook niets. De lokale sjamaan echter – de medicijnman van de stam, mogelijk beïnvloed van zijn eigen medicijnen, tuurde net als de krijgers van de stam de verte in. Het enige verschil was dat hij op de horizon van de waterlijn vreemde grootse vaartuigen zag, bij ons beter bekend als schepen.

Nadat de sjamaan nog een aantal keer goed in zijn ogen had gewreven om te zien of hij niet apestoned was en hallucineerde, riep hij andere stamleden erbij om samen vanaf de branding van het strand te turen naar de schepen in de verte. Hoe kwam het dat zij dit niet eerder gezien hadden?

Dat wat je niet verwacht, dat zie je ook niet. En vice versa: dat wat je wel verwacht, zie je wel. We kennen het allemaal: na de beëindiging van een intieme relatie loop je verdwaald in gedachten door de stad. Vanuit een kledingwinkel horen we een muziekje galmen dat je doet herinneren aan je verloren liefde. Er triggert iets in je. Maar je loopt door. Nog geen uur later hoor je datzelfde liedje weer, en aan het eind van de dag heb je het nummer zo vaak gehoord dat je je begint af te vragen of het een complot is tegen jou.

Het is geen complot, trust me. De oorzaak ligt binnen jezelf. Want op het moment dat jouw relatie eindigde, stond je focus op scherp op dingen die gerelateerd zijn of waren aan jouw liefde. Daarvoor was je je er misschien minder van bewust dat radio’s, muziekzenders en mensen met iPod’s om je heen datzelfde nummer draaiden. Tot het omslagpunt. En vanaf dat moment lag je focus onder meer daarop. Het gevolg? – Je hoort het nummer overal!

Dat wat jij ziet, hoort, en voelt wordt aanvankelijk gefilterd. Het eindresultaat is dat je je focust op dat wat belangrijk voor jou is, en daarmee heb je de kern van dit verhaal te pakken, de kaart van de wereld.

Kaart van de Wereld
We hebben allemaal een kaart van de wereld. Een representatie van hoe wij vinden dat onze wereld er uit moet zien, en er uit ziet. Zien wij iets wat we bestempelen als ‘mooi’ of ‘lelijk’, dan plakken we daarmee een label van onze kaart van de wereld op. Hetzelfde geldt voor ‘gelijk’ en ‘ongelijk’. Dat gaat goed zolang anderen het daarmee eens zijn. Op basis daarvan kunnen we overeenstemmend het met elkaar hebben over dat wat wij als realiteit bestempelen.

Maar er zit ook een keerzijde aan: op het moment dat onze kaart van de wereld niet overeenkomt met de kaart van de ander. Jij vindt het mooi, de ander vindt het lelijk. Op zich geen big deal. Maar als het aankomt op wezenlijk belangrijke zaken, zoals liefde, normen, waardes en/of (geloofs)overtuigingen – kortom, de fundamenten van jouw leven – dan groeit de kans dat de vlam in de pan kan slaan.

Binnen bepaalde religieuze stromingen vind je takken waarbij ‘de realiteit’ verkondigd wordt als zijnde één enkele mogelijke waarheid; die van hen. Er is geen discussie over mogelijk dat er een andere waarheid zou kunnen zijn, en mocht je het daarmee niet eens zijn, dan ben je verbannen van participatie, wordt je niet meer toegelaten en in sommige extreme gevallen betaal je met je leven.

Gelukkig is het in ons kikkerlandje niet zo dramatisch, maar verschillen in kaarten van de wereld komen we wel elke dag tegen. En dat is goed! Want de wereld is zo veelzijdig als onze mind is. De manier waarop ik de wereld aanschouw vind ik mooi. Maar dat betekent niet dat jij mijn manier ook mooi moet vinden. En gelukkig heb jij daarom jouw kaart van de wereld, hopelijk één die jouw wereld ook mooi kleurt.

Je bent te allen tijde in staat én verantwoordelijk voor hoe jouw wereld eruit ziet. Niemand anders kan bepalen hoe jouw realiteit is. En daarmee heb je de spreekwoordelijke koe bij de horens te pakken. Je kunt kiezen. Focus je op mooi, of focus je op lelijk?

En als er dan iemand is die jouw mooie wereld als lelijk bestempelt, dan is een discussie niet noodzakelijk. Een twist om de waarheid van de realiteit is namelijk een eindeloze wedstrijd tussen twee of meer partijen die allebei gelijk hebben.

Nieuwsgierig
Persoonlijk ben ik niet voor dit soort discussies, waarbij het onzinnig is om te bekvechten over wie er gelijk heeft. Het kost veel energie, veel tijd, heeft vaak een contactverwijdering als gevolg (er is een winnaar en dus ook een verliezer, en dus een tweedeling), en dat kan bijna nooit de bedoeling van het gesprek zijn geweest.

In plaats van vast te klampen aan je eigen gelijk en deze met hand en tand verdedigen, kun je deze ook met de ene hand vast blijven houden, en de andere hand uit steken om met nieuwsgierigheid tegemoet te treden aan de ander. Stel een vraag, word oprecht geïnteresseerd in hoe de kaart van de wereld er voor de ander eruit ziet.

Dat betekent overigens niet dat je er in mee moet gaan. Je kunt er altijd nog voor kiezen om bij jouw realiteit, jouw waarheid te blijven. Maar doordat je nieuwsgierig blijft naar de wereld van de ander, stel je jezelf in staat om werkelijk erachter te komen wie de ander is. Antwoorden op hoe iemand denkt, kijkt, voelt, en dus de wereld ervaart geeft je een inzage in de ander. En dat is magisch.

Mensen die beweren dat hun kaart de enige juiste is, vind ik boeiend. Want met deze opmerking claimen ze dé waarheid te verkondigen over een bepaald onderwerp. En ik weiger te geloven dat er één gekaderde, vast omlijnde waarheid is. Mijn natuurlijke nieuwsgierigheid krijgt een haast niet te onderdrukken prikkel die me kietelt vragen af te vuren op hen die deze waarheid claimen. En zal ik je wat zeggen? De meest boeiende conversaties komen daaruit. Want ik hoef niet te geloven wat zij geloven. Alleen als ik dat wil. En daarmee sta ik aan het roer van mijn leven. Ben ik de kapitein die bepaalt waar ik heen ga.

Wij zijn allemaal onze eigen Columbus, onze eigen sjamaan.

Op ons succes!

Robert